Kırkpare, insanın hayatındaki kırılma anlarını ve yol ayrımlarını derin bir iç sesle anlatan çok özel bir eser. Özellikle “eski yol” ile “yeni yol” arasında kalma hâlini öyle sade ama etkileyici bir dille aktarmış ki okurken kendi hayatımdaki geçişleri düşündüm.
Yazarın dili şiirsel ama anlaşılır; metaforları güçlü fakat yorucu değil. Kalem ile kalp arasında kalmak, bilinmeze adım atma cesareti, alışılmışın güveni… Her satırda insanın iç dünyasına dokunan bir taraf var.
Duygusal derinliği olan, düşünmeyi seven okurlara kesinlikle tavsiye ederim.