Tadım ateş gibi, boğazımı dağlıyor. Ya şişe geçirilmiş pişen bir şeyiz ya da sadece ateşi yemekle kalmayan, ayni zamanda soluyan iki başlı bir ejderhayız
Kitap No: 10 Aylin Yılmazer
“Bahçe” şiirlerinde çiçekler, toprak ve doğa var. Doğanın yenilenişiyle birlikte aşkın heyecanı ve yaşamsal ihtiyacı hissediliyor. Ama “Arka Bahçe”de sanki bilinçaltı konuşuyor. Daha karanlık bir yerden, enkazın altından, kalbin kırıldığı yerden anlatıyorsunuz.
Arka Bahçe’deki şiirler bana kendimi daha yakın hissettirdi. İçerdeki ses öfkeli, kırgın, yorgun ve yaralı… Ama bütün bunlara rağmen kabullenmiş. Sonunda yeniden hikâyeye, yeniden şiire tutunmuş. Bence kitabın en güçlü yanı da bu. Şiirin içinden damıtarak geçen acıyı, süslemeden ve saklamadan aktarabilmesi.
Kaleminiz her daim güçlü, cesur ve diri olsun. Yeni şiirlerinizi merakla bekliyorum.
Muraz