Öğretmen Bey

6’ncı şiirim :))
Bu şehirde akşam olunca Her aşk kendi evine çekilir Yalnızlar kendi haline ağlar Kalanlar ise gidenlere… Acıklı şarkılar dinliyorum bugün Kalbim kırık Kıran belli Duyan yok Yolumuz uzun Tüm ömrü tükettik bu aşk yolunda Unutamadık kimisini Kimisini hatırlamak dahi istemedik Sevmeyi becermedik çoğu zaman Çoğu zaman yalnız kaldık Hep bekledik aynı durakta Gelmeyeceğini bile bile sevgilinin… Gitmek kolay, en zoru kalmaktır Giden her şeyi götürür, kalan kendiyle baş başa kalır Anılar silinmez, ruhu yaralar En zoru da unutamamak… Bu şehirde akşam olunca Her aşk kendi evine çekilir Yalnızlar kendi haline ağlar Kalanlar ise gidenlere…
Reklam
5’inci şiirim :)
Yeni bir sayfa açmak hayata Kaldığın yerden devam etmek Zor olsa da bıçaksırtında yaşamak hayatı Üzülmek giden sevgiliye Ekmek kavgasına, dost ihanetine Ama yaşamak her daim Yıkılmadan,ezilmeden, minnet etmeden yaşamak Sevmek, kuşları,çiçekleri Bir çocuk gülümseyişi ile bağlanmak hayata Umudunu kaybetmeden Güzel günlerin hayalini kurmak… Yaşamak, zor iştir dostlar! Sevmek, acı bir tecrübe Aşk, sonsuz bir uçurum Hele ki sevgilinin gözleriyse… Kırılma, kırma! Her daim dik dur! Düşsende, kalkıp toparlan! Ama sakın yıkılma! Sen güçlüsün Yıkamaz seni hiçbir aşk! Sarıl hayata sımsıkı Ve yaşamak her şeye rağmen yaşamak!
Edebiyat
4’üncü şiir :) SEN
Geçmişimi anar dururum yalnız ve sessiz Saçlarım dağınık, toparlanmaz; tıpkı hayatım gibi Dilim susar yüreğim konuşur Susuşlarımı duyuyor musunuz ? Kapatamam yüreğimi… Bugün sana geleyim dedim Yollar kapalı Seni seveyim dedim Yüreğim yaralı Gözlerine bakmaktan kendimi alıkoyamadığım yerde seni beklerken, sonbaharda dökülen yaprak misali solmuş gençliğim… Aşk denen iletin peşini bıraktım dün gece Sigaraya başladım bugün, sensizliğe sövünce Yalnız kalınca anladım sensizliğin kıymetini Senin için terk etmek ne kadar kolaysa benim için seni unutmak o kadar zor, bilesin. Sen gelince akla Yüzümde sıcak bir tebessüm belirir Sana bakınca yüreğimi kelebekler çevirir Aşkın tarifi çok zordur ama Aşk denince aklıma senin yüzün gelir.
Edebiyat
3’üncü şiirim :))
Vakitlerden akşam Yine karanlık puslu sokaklar Elimde eski bir fotoğrafın durur Sol elimde sımsıkı sardığım papatya solmuş Seni beklerken ıslanmış saçlarım Sıcak bir çocuk gülümseyişi gibi beklemek Seni Seviyorum diye kırılmış kalbim, taa derinlerde Sen varsın diye söküp atmayışım! Cüzdanımda eski bir vesikalığın kalmış Sarılır dururum her gece yatarken Islatırım yastığı, yorganı hatta fotoğrafı Ama hâlâ güzel gülüşün kaybolmaz durur üzerinde Vakitlerden akşamsa eğer bir çay demler senli benli anıları hatırlar dururum Her yudumda gidişini her içişte seni sevişimi hatırlarım Ve her nefeste şunu haykırırım: Yüreğimin öyle bir yerindesin ki kimsenin gücü yetmez seni oradan almaya, Bırakmam! Eğer bir gün vakitlerden akşamsa Ve sen de özlediysen beni Çık gel…
Edebiyat