Irmak
@musesa
Âkıbet meçhul, göz yaşlı, kalp mahzun.
215 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?
Senin için endişeleniyordum (yine de ancak içten içe), hastalığını biliyordum, şimdiyse hiçbir şey kalmadı, şimdi sadece kendi hastalığımı ve sağlığımı düşünüyorum ve aslında ikisi de, ilki de ikincisi de, sensin.
Umutsuzluk, karanlıkta kalmak demek değildi çünkü. Asıl umutsuzluk, insanın kendi içinde karanlıkta kalmasıydı.
Kötü olan bir şey yoktur, yeni vardır ve yeniye alışmanız için de geçirmeniz gereken zaman...
Dışarıya şekil vermek için içerideki şekli bozmanın bedeli ağırdır.