“Takım elbisesi karışmış bir adam askerlere boğuk sesle bağırıyor, çıkarın maskelerinizi, neyinizi gizliyorsunuz ? Dış kapılar spor kompleksinin sakin manzarasına açılınca araç içeri giriyor. Eilish dönüp etrafındaki suratları izliyor, derin bir uçuruma bakmanın baş dönmesi ile acı dolan yüzler, tüm bu insanlar tıpatıp aynı, her biri hem giyinik hem çıplak, hem lekeli hem pirüpak, hem gurur hem utanç dolu, hem hain hem sadık, hepsini buraya getiren sevgi. Eryada geç bu acı korkuya yer bırakmayacak kadar büyüyor ve insanların korkuları yok olduğunda rejimin değişmesi gerekecek.”