Uçağa, trene, otomobile biner; fakat bunları insanların kahir ekseriyetinin yapamamasını kendinin bir üstünlüğü olarak görmez. Komünizmin fikir yapısının gereği olarak, bunları, çoğunluğun mahrum kaldığı şeyler olarak görür. "Herkesin bunlara erişmesi lazımdır" hissiyatıyla yazar.
Nazım Hikmet, soylu ve güçlü kimselerin genel olarak güçlerini adalete, eşitliğe kullanmak yerine sömürmeye, ezmeye kullandığını görür ve bunu böyle kabul eder.