Elif Sunulu
@mutali
edebiyatçı
Hem bazen cümlelerin, özellikle de edebiyatçıların cilalı cümlelerinin üstündeki nakışlı perdeleri sıyırınca çirkin gerçeklerle karşılaşırız.
Aşk, taviz vermek değilse nedir? Birbirimiz için değişmeyeceksek, daha iyiye, güzele, doğruya yönelmeyeceksek ne anlamı var birlikteliğin? Aşk, karşıdaki için değişmek değilse nedir?
Benim asıl hastalığım, görülmemekti. Bir türlü göremiyordu beni insanlar, kendimi onlara bir türlü gösteremiyordum.
"Allah belasını versin ışığın, aydınlıkta matah işler mi işleniyor sanki? Her şeyin özü karanlıkta beliriyor. Kalpler karanlıkta şeffaflaşıyor, görülür oluyor."
Hepimiz gönlümüzde ya da aklımızda yahut bilinçaltımızda veyahut vücudumuzda bulunmayan ama bulunduğunu varsaydığımız, bir enerji alanı, mıknatısi bir şeyler olarak kıçımızın dibinde gezdirdiğimiz o ilave binada bir mezarlık taşırız.