Elif Sunulu

Elif Sunulu
edebiyatçı
Ama, yumruk yiye yiye pelteye dönmüş ömrümün bu aşamasında, bir yumruk da benim atmaya hakkım yok mu? Kendimi savunmaya, minicik bir misilleme yapmaya, yeter artık demeye?
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
hani paylaşacaktın bulutları benimle hani deniz en derin yurdumuz olacaktı hani konsun diyordun kalbimize martılar hani avuçlarımız yağmurla dolacaktı hani kartallar gibi kanatlanıp doruğa hani bölüşecektik seninle mevsimleri neden yine bin parça eyledin resimleri hani gök, nerde ufuk, neden sustu dalgalar ayaklarımda yine bu zâlim prangalar
giderken, kapıların kirpikleri ıslanır yaralı pencereler karanlığa yaslanır giderken, peşin sıra vîrân olur düşlerim bir söğüdün dalına tutunur gülüşlerim yıllarca bulutların ardında kaldı yüzün hålini hiç bilmedin bu kırılgan öksüzün
sonbahar akşamında bahar oldu sözlerin lekesiz hâtıramı uyandırdı gözlerin buğulu bir türküyü çalıyor şimdi sazlar an olur ki, imrenir sana sevdalı kızlar karayel taşır beni kafdağına seninle saçlarıma bengisu dökersin ellerinle belki bir gün akrebe kavuşur da yelkovan yıkılır sensizliğin duvarı, çöker tavan yeryüzü döşeğine gökyüzü yorgan olur her ânımız ölümün boynunda urgan olur
neden mahrum edelim karanlığı ışıktan neden solsun bir çölün kumlarında şakâyık al bu zâlim kuşkuyu efsanevî âşıktan sana tahtım da lâyık, bil ki, bahtımda lâyık titrek bir suskunluğun nidâsıydı târihim senin olsun otağım, varım yoğum, tâlihim giderken götürdüğün kalbimi arıyorum "söylememeliydim, biliyorum!..."