Elif Sunulu
@mutali
edebiyatçı
"bir zaman sonra özlemek de yoruluyor, değişiyor ve bu eksiklik bizim bir parçamız haline gelip bizi bambaşka bir insana dönüştürüyor. Ayrılıklar, kaybedişler ve uzaklıklar, insana biçim veren büyük ustalardır. İnsan ancak yitirdikçe, eksildikçe büyür ve gelişir."
Reklam
"İçinde büyük hayal kırıklıkları taşıyanlar, konuşmak istediklerinde hep susarmış."
İnsanı ayakta tutan şey yarının varlığıdır; hayalleri, umutlarıdır. İnsana yapılabilecek en büyük kötülük ise yarına olan inancının elinden alınması, geleceğinin gözleri önünde yok olmasıdır. Kopan bağlar bizim gelecekle kurduğumuz ilişkiyi zedeler, tahrip eder. Ayrılıklar sonrasında kişinin bu kadar çaresiz ve umutsuz hissetmesinin en büyük nedenlerinden biri de budur işte.
Yaşamak şunu öğretti: İnsanın kalbi ne kadar büyükse, öteki ile ne kadar çok derin bağlar kurabilirse ve ne kadar çok sevebilirse kırgınlıkları, acıları ve hayal kırıklıkları da o kadar büyük oluyor. O büyük kalp, acıyı en derininde hissedip acının ardından afallayarak kendini iyileştirmeye çalışıyor.
Gökhan Ergür Gökhan Ergür'ün denemelerinde daima gerçekçilik ve genellik ile karşılaşıyoruz. Bir olaya hem psikolog hem yazar gözüyle bakarak bize o şekilde anlatıyor. İlk okuduğum kitabı "Ruhu İyileştirme Yolları"nı da oldukça beğenmiştim, o kitapta yazılar daha toplumsal temelli iken bu kitap daha birey merkezli yazılardan oluşuyor. Birey merkezli dediysem tek kişiyi ilgilendiren olarak anlaşılmasın, özelden genele bir anlatım diyebilirim.
İnsanın varoluşunda hüzünler acılar vardır. Bu yüzden toz pembe hayaller kurduran, içi boş teselliler veren kişisel gelişim kitapları yerine gerçekleri acı da olsa yüzümüze vuran aynı zamanda tesellisi olan ve olmayan konuları ayrıştırarak anlatan psikoloji kitaplarını tercih ediyor ve öneriyorum. Çünkü bir durum açıkça kabullenildiğinde olası bir hayal kırıklığı düşük bir ihtimaldir. Örneğin yazarın kitapta kaleme aldığı "İnsan Sahiden Her Şeyi Başarabilir Mi?" yazısından yola çıkarsak: Hayatta birtakım şeyleri başaramayacağımız gerçeğini kabullendiğimizde hayat karşısında gücümüzün ve zayıflığımızın farkında olur buna göre hareket eder hedefler belirleriz. Ve bir işi başaramadığımızda kendimizi kahretmek yerine daha kolay atlatırız.
Hayatın iniş çıkışlarından, insanın mecbur kalışlarından, uğradığı haksızlıklardan, acılarından, aldığı yaralardan ve kimi zaman mutluluğa giderken yolda yaşadıklarından bahsediyor.
Yazarın şu cümlesine bakalım: "Yolunuzu kaybetmiş olabilirsiniz. Hiçbirimizin elinde bir yol haritası yok." Ve kitap boyunca bize devam etmemiz gerektiğini hatırlatıyor. Çünkü insan yaşadığı her şeyle bir bütündür.
Devam edeceğiz, hikayemiz henüz bitmedi.
Yazarın kalemini sayfa 57'deki şu cümle ile özetleyebiliriz: "Temel meselem büyüleyici cümleler kurmak değil, dünyanın saldırdığı insanlara arka çıkmak, yalnız olmadıklarını
Reklam