Elif Sunulu
@mutali
edebiyatçı
Elif Sunulu
, bir kitap okuduPuan vermedi·250 syf.·
21 günde okudu
·Okunma: 22 Ekim 2021 13:56
·2021 58. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Eser Jack London'un başyapıtı ve yarı otobiyografik roman olarak değerlendirilir.
İlk görüşte Ruth'un aşkına yakalanan ve sınıf ayrımları sebebiyle bir türlü kendini sevdiğine layık görmeyen işsiz ya da dönemlik işçi olan ve oldukça fakir bir genç olan Martın eserde bize sınıf farklılıklarına kafa tutmayı ve azimle, çalışmayla ve istekle imkansız bir şey olmadığını gösteriyor.
Martın denizcilikle uğraşan, eğitimsiz, kaba bir gençtir. Ruth ise eğitimli, entelektüel, üst tabakadan bir burjuva kızıdır. Ruth'a aşık olana dek tek dünyası denizden ibaret olan Eden'ın tek amacı Ruth'a yakınlaşmak ve onun mensup olduğu sosyal sınıfa yükselebilmek. Bunun için sınırlarının ötesinde bir çaba harcar. Sevdiği için dil bilgisi, diksiyon ve edebiyat öğrenmeye çalışan Eden içindeki yazma tutkusunu keşfediyor. Çeşitli öyküler yazarak dergilere gönderiyor aldığı olumsuz cevaplar karşısında vazgeçmiyor hep devam ediyor.
Hayranlıkla izlediği burjuva sınıfının aslında hiç de uzaktan göründüğü gibi özenilesi olmadığını görüyor. Onların dışarıdan göründükleri mükemmel karelerin ardında aslında yeterince bilgili ya da bilgilerini kullanmayı bilmeyen insanlar olduklarını görüyor. Sonuçta kullanılmayan bilgi ne işe yarar değil mi?
İçindeki güce inanan, kendisine güvenen ve bir gün başarılı bir yazar olacağını düşünen Martın sevdiğine olan aşkın gücü ile yorulsa bile yılmadan o yolda devam eder. "Kendim dışında kimse bana inanmıyor Gertrude" diyordu Eden. Ona en yakınları bile inanmazken boşa kürek çektiğini düşünürlerken o kendisine daima inandı ve bu inancını boşa çıkarmadı.
Yanımızda olanların yarınımızda da olacağının hiçbir garantisi yok. Herkes herkese refakatçi.
Bilsen, yalnızlığın insana en yakışır ve en benzer olduğunu, hayatın tekli koltuklarını tercih ederdin hep. Düşüncelerine hiçbir şeyi monte etmezdin. Herkesin yediği içtiği, düşündüğü, duygulandığı, öldüğü ve kaldığı kendisine zimmetlidir. Bu yüzden ben yediğimde sen doymuyorsun. Ölmek için kimse senin yaşamanı beklemiyor. Tek kişilik serüveni yaşıyoruz bir kalabalık içerisinde. Herkes birbirinden bağımsız, kimsenin uzayıp giden damarları birbirine eklenmiyor. Kimsenin kolu bacağı bir başkasının kolunun bacağının bir devamı falan değil. Bize bunu yazmak öğretir bayım!