mutehammil
@mutehammil
Bazen kalkıp devam etmek bile cesurca ve muhteşem.
Biliyorum geri çekilmek bana yakışmaz.
Fakat bu kez çok yorgunum.
Sanki içimdeki şey sonunda suskunluğu seçti.
Bu yenilgiyi kabullenme değil,
Sadece tek başıma verdiğim savaşların yorgunluğu.
Oysa içimdeki ışığın hiç sönmeyeceğini sanan bendim.
Şimdi suskunluk ve benden geriye kalanlar arasında öylece duruyorum.
Anlamaya çalışıyorum
Işık nasıl yorulabilir?
Reklam
Allah'ım! Üzerimdeki dünya sıkıntılarını kolaylaştıracak yakîn duygusu ver...
Sorun hiçbir zaman güçlü olmam değildi. Belki de asıl sorun, her zaman güçlü olmak zorunda kalmamdı.
~S
