Fark ediyorum ki insanın kurguladığı hayat hep yanımı kalıyor. Yerli yerine oturmayan, ığreti duran çok şey var.
Anlıyorum ki hayat hep beklenmedik şeylerdir.
Kural böyle...
Sen yürüyeceksin ve beklenmedik şeylere hazır olmanın
çarelerini arayacaksın.
Iyi de... Bir şey beklenmiyorsa ona hazırlıklı olmak nasıl olacak?
Tamamlanmamış bir cümledir insan.
Yalnızlığıyla bile bir araya gelemeyecek kadar ıssız.
Bütün bunlara rağmen hayat, yine de anlamlı bir cümle
kurabilme isteğidir.
Insanın kendini tamamlayabilmesi isteği.
Zaman içinde aşınmış, her şeye kırgın bir ruhun kendini
onarabilme çabasıdır.