Mutlu hiçbir son yalnızlıkla gelmez ama bazı yalnızlıklar kötü sonların başlangıcıdırlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
geç kalan'ın bu kadar güzel bir kitap olup olay örgüsünü düzgün ele alamamak... bu kadar da kısa olmasına rağmen okudukça bitirememem üzücü
“Bazı boşluklar başarıyla dolmaz.”
Hayat boyunca birçok hedefin peşinden gideriz.Başarmak isteriz, ilerlemek isteriz, emeklerimizin karşılığını görmek isteriz. Bir hedefe ulaştığımızda mutlu olur, gurur duyar ve kendimizi kutlarız. Bunların her biri son derece doğal ve değerlidir.
Ancak bazen insanın ihtiyaç duyduğu şey yalnızca başarı değildir. Bazen en anlamlı anlar, elde ettiklerimizden çok onları kiminle paylaştığımızla ilgilidir. Sevincimizi paylaşabildiğimiz, heyecanımızı anlatabildiğimiz, varlığımızla kabul gördüğümüz ilişkiler hayatımıza farklı anlamlar katar.
Çünkü insan yalnızca üreten, çalışan ve başaran bir varlık değildir. Aynı zamanda bağ kuran, paylaşan ve ait hissetmeye ihtiyaç duyan bir varlıktır.
Bu nedenle bazı anlarda mutluluğu getiren şey bir ödül, bir unvan ya da bir alkış olmayabilir. Bazen bir bakış, samimi bir tebessüm ya da “ Senin adına çok sevindim” diyen bir ses çok daha derin bir yere dokunabilir.
Belki de bu yüzden bazı duyguların karşılığı başarıda değil, ilişkilerde saklıdır.🤍
İyi misin bilmiyorum..İnsan ve Duygular
Aslında bunu yazmamın hiçbir anlamı yok. Çünkü sen benim hayatımın içinde olan biri değilsin artık. Ben sadece uzaktan sevmek isteyen taraftım. Bir gün cesaretimizi toplayıp hislerimizi birbirimize söyledik, başta herşey çok güzeldi ama sonra sen istemediğini söyledin. O gün olması gereken oldu ve ben de zamanla bunu kabullenmeye çalıştım.
Sana yazmadım. Karşına çıkmaya çalışmadım. Hayatına dahil olmaya çalışmadım. Çünkü bazen insan, sevdiği kişiyi gerçekten seviyorsa onun kararına da saygı duyması gerektiğini biliyor.
Aradan uzun zaman geçti. Hayat devam etti. Ben de devam etmeye çalıştım. Ama son zamanlarda anlam veremediğim bir şey yaşamaya başladım. Uzun bir süre boyunca seni ne rüyamda gördüm ne de aklıma eskisi kadar geldin. Her şey olması gerektiği gibiydi..
Sonra birdenbire, hiçbir sebep yokken, neredeyse üst üste rüyalarıma girmeye başladın.
İlk başta önemsemedim. "Olur böyle şeyler" dedim. Ama günler geçtikçe rüyalar bitmedi. Her sabah, özellikle gün ağarmaya yakın saatlerde, gözlerimi açtığımda aklımda yine sen oluyordun. Üstelik aynı rüya da değil. Her seferinde farklı insanlar, farklı yerler, farklı olaylar... Ama değişmeyen tek şey sen oluyorsun. Ve bu durum beni özlemekten çok endişelendirmeye başladı.
Çünkü insan birini unutmaya çalışırken onu rüyasında görür, bunu anlarım. Ama uzun zaman sonra, hiçbir şey yokken, bir anda sürekli görmeye başlayınca ister istemez düşünmeye başlıyor. Acaba iyi misin? değil misin? Acaba hayatında her şey yolunda mı? Acaba mutlu musun?
Biliyorum, bunların hiçbirini bilmeye hakkım yok. Belki de bunlar sadece zihnimin bana oynadığı oyunlar. Belki de hiçbir anlamı olmayan sıradan rüyalar. Fakat yine de içimde bir huzursuzluk oluştu. Öyle ki bazen, gece uyumadan önce bile aklımdan aynı düşünce geçiyor: "İnşallah yine