Sabitlenmiş gönderi
insan hayatı denen bu yolculukta benim bulduğum iyi nevale kitaplardır ve ondan yoksun anlayışta insanlara çok acırım.
"sanırım bir gün çocuklarım olursa ve eğer mutsuzlarsa onlara çin'de insanların açlıktan öldüğünden ya da bunun gibi şeylerden hiç bahsetmeyeceğim, çünkü bu mutsuz olmalarını değiştirmeyecek. ve başka birinin çok daha kötüsünü yaşamış olması senin başına gelenleri değiştirmiyor. iyi ve kötü."
“charlie, anlamıyor musun? bunu ben hissedemiyorum. çok tatlı filan, ama bazen ortada yokmuşsun gibi. dinleyip omzunda ağlayabileceğim biri olman harika, ama ya ağlanacak bir omza ihtiyaç yoksa birinin? ya kollara ya da onun gibi bir şeye ihtiyacı varsa? yalnızca orada oturup herkesin hayatını kendininkinin önüne koyup bunun sevgi olduğunu düşünemezsin. bunu yapamazsın işte. bir şeyler yapman gerek.”