Stoacılara göre mutlu bir yaşam için gereken şey erdemin peşinden gitmektir. Gerçek erdemin ise dışarıda değil insanın kendi içinde olduğunu savunmuştur.Bu düşünceye göre, erdemin peşinden gitmek ve iyi bir karaktere sahip olmak doğal olarak mutluluğu da getirecektir. Bu çaba kendi mutluluğunuzu sağladığı gibi toplumsal mutluluğu da sağlayacaktır.
Kitabın diğer"Yaşamın Kısalığı Üzerine" bölümünde insanın yaşamının kısa olmadığını o yaşamı boşa harcadağı vurgulanmaktadır. Hedefler, planlar, düzenli hayat ile kısalığının çözümü belirtilmiştir.
Ayrıca Platon ve Sokratesin düşünce yapılarını bilmeniz, onlardan çokça etkilenen Senecayı okurken size fayda sağlayacaktır.
Keyifli okumalar :)
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,6bin okunma
SAYAMADIM KAÇ AH DÖKÜLDÜ DALLARIMDAN
Puan vermedi·111 syf.·
2022 16. kitabı
Ben Bir Gürgen Dalıyım’ı ilk kez iki yıl önce okudum. Geçen günlerde bir arkadaşıma bu kitabı önerince ben de tekrar okumak istedim. Hasan Ali’nin bütün kitaplarını çok severim ancak bu kitabın yeri bende ayrıdır. Diğer kitaplardan farklı bir havasının olduğuna inanırım. Kütüphanemde hüzünlü bir şarkı söylediğini düşünürüm diğer kitaplara. Sözleri yok bu şarkının müziği de kendine has. Bazen duyarım bu müziği. Bir ağacın yapraklarına henüz açmamış tomurcuklarına söylediği ninnidir duyduğum.
Ege topraklarında Beşparmak Dağları’nın ardında “her biri birbirinden yeşil” dostlarıyla mutlu bir şekilde yaşayan gencecik bir ağaç o. Bir gürgen ağacı. Onun hüzünlü masalını konu alıyor kitap. Bu masalı bize anlatan da yine gürgen ağacının kendisi. İlk olarak yeşilin her tonunun olduğu büyülü bir ormanda yolculuğu çıkarır bizi çevresini tanıtır sonra arkadaşlarını… Eşsiz güzellikte bir doğayla yakından tanışırız bu sayede.
Ancak çok geçmeden ormanda cellat yüzlü adamlar belirir ellerinde baltalarıyla. Baltalarının ağzı güneşin altından parlayıp sönen bu adamların siyah gölgeleri düşer ormana. Gürgenin dostlarını masallarından koparırlar bir bir. Sırtlayıp götürürler kendi gerçeklerine. Derin bir sessizliğe gömülür ortalık. Ormandaki ağaçlar konuşmaya başlarlar aralarında.
– Sıra kimde?
– Sıra kimde?
– Sıra bize de gelecek
– Sıra bir gün mutlaka bize gelecek!
İnsanın gölgesi ormanın yeşilini yavaş yavaş karartmaya başlar böylelikle.
Bütün bunlara şahit olan gürgenin içini bir korkudur alır. Çünkü bilir ki sıra
bir gün kendine gelecek onu da koparacaklar kendi masalından. Kurtulmanın yollarını arar. Bulamaz. Ormandaki diğer ağaçlar gibi onun da eli kolu bağlıdır. Bir gece düşünde yapraklarını çırpıp köklerini topraktan ayırarak uçuverir gökyüzüne. Masalını başka