Benim lügatımda evli bir adam, bekâr bir kadınla gönül bağı kuramaz! Aynı şekilde bekâr bir kadın evli bir adamın hayatında kendine yer arayamaz! Bir insanın kalbi başka birine aitken, o kalbe misafir olmaya çalışmak ne aşkın ne de sevmenin adı olabilir.
Aşk; kimsenin gözyaşına, kırılan güvenine ve yıkılan yuvasına ortak olmaz. Eğer bir mutluluk, başka bir insanın mutsuzluğu üzerine kuruluyorsa, onun adı mutluluk değil, bencilliktir.
Benim anlayışıma göre sadakat sadece bir söz değil,
Bir karakter meselesidir. Karakter sahibi insanlar;
Duygularını bahane ederek yanlışları meşrulaştırmazlar!
Çünkü bazı kapılar ne kadar cazip görünürse görünsün, vicdanı olan insanlar o kapıyı çalmazlar.
Bu yüzden benim lügatımda evli bir adamla bekâr bir kadının kurduğu gönül bağı aşk değildir.
Aşk dediğin şey; kimsenin hakkına girmeden, kimsenin yuvasını incitmeden ve kimsenin gözünden bir damla yaş düşürmeden yaşanandır.
Aşk dediğin tek kişiyle yaşanır, iki kişiyle yaşanmaz!