Ne kimseyle uğraşasım, Ne de laf dalaşına giresim var.
Ne açıklama yapacak gücüm, Ne de kendimi anlatacak sabrım var... Artık kim ne anlıyorsa orada kalsın.
Haklı haksız İnan umrumda bile değil artık!
Kazanan sizseniz, beni rahat bırakın.
SARYA
Artık kolay değil bir insanı hayatına dahil etmen…
Birini hayatına almak; sadece mesajlaşmak, görüşmek değil artık! Güvenmek, alışmak, içini açmak ve en önemlisi de “bir gün gider mi?” korkusunu susturabilmek.
Ama insan yorulunca anlıyor; her geleni hayatına almak, aslında kendinden biraz daha vermekmiş.
O yüzden şimdi daha dikkatli bakıyorsun insanlara…
Gözlerinin içine değil, niyetine bakıyorsun.
Çünkü bazı insanlar hayatına misafir gibi değil, fırtına gibi giriyor; ve gittiğinde sizi bir kasırga ile yıkıp, arkasından kocaman bir sessizlik bırakıyor.
SARYA
Bir yüzük takıyorsunuz, evleneceğiz umuduyla…
Sonra bir gün o yüzüğün aslında “sonsuzluk” değil, sadece bir süreliğine takılmış bir yalan olduğunu öğreniyorsunuz. Evlenmiyorsunuz ama sanki evlenmiş gibi paramparça oluyorsunuz.
Giden insana değil! O insanın içinde olduğu hayale üzülüyorsunuz.
Bazı insanlar “evet” dedirtmek için değil!
“hayal kurdurup gerçeği unutturmak” için giriyormuş hayatınıza…
SARYA
Bir yüzük takıyorsunuz, evleneceğiz umuduyla…
Sonra bir gün o yüzüğün aslında “sonsuzluk” değil, sadece bir süreliğine takılmış bir yalan olduğunu öğreniyorsunuz. Evlenmiyorsunuz ama sanki evlenmiş gibi paramparça oluyorsunuz.
Giden insana değil! O insanın içinde olduğu hayale üzülüyorsunuz.
Bazı insanlar “evet” dedirtmek için değil!
“hayal kurdurup gerçeği unutturmak” için giriyormuş hayatınıza…
SARYA
Tanımadan etmeden ben seninle evlenmek istiyorum diyenler şey gibi değil mi, yoldan geçerken tanımadığın birinin kolundan çekip benimle evlenir misin demek gibi olmuyor mu? 😀