Deli kadını sevmek zordur.
Bir eliyle kalbinizi iter,
Diğer eliyle daha sıkı tutar...
Deli kadını severseniz yorulursunuz.
Bazen taşıyamazsınız!
Ama onsuz da yapamazsınız.
Çünkü deli kadın aslında en çok şunu ister;
Gerçekten sevilmek...
Çünkü o herkes gibi sevmez.
Bir mesajla mutlu olur sanırsın, ama bir bakışın değişse gecesi zehir olur.
Kırgınlığını içine atar, sustuğunda geçti sanırsın ama içinde fırtınalar kopar..
Sevdi mi tam sever, yarım kalmayı bilmez.
Sana dünyayı verir ama karşılığında sadece samimiyet ister.
O kadın güçlü görünür ama en küçük ilgisizlikte çocuk gibi kırılır.
Herkese gülümser belki ama geceleri en çok kendisiyle savaşır.
Kolay güvenmez, güvendiğinde ise gözünü kırpmadan kalbini önüne koyar.
Bu yüzden onu üzmek kolaydır, ama toparlamak zordur.
Deli derler ona... Çünkü fazla hisseder, fazla düşünür, fazla sever.
Normal insanların sustuğu yerde o hisseder, Herkesin geçtiği şeyleri içinde büyütür.
Bir sarkıda seni arar bir kokuda geçmisi hatırlar.Bir cümleyi günlerce kafasında çevirir durur.
Ama bir şeyi kimse bilmez...
O kadın gerçekten sevdi mi, Sana dünyanın en güzel huzurunu yaşatır.
Yanında çocuk gibi güler, omzunda bütün yüklerini unutturur.
Ve eğer giderse... Ardında sadece bir insan değil, Bir ömür eksik kalmış hissi bırakır...