Sevgilim, kadınım... Anamdı belki ama,
O çoktandır Üç bin metrenin altına inmiyor artık.
İçimde bir fil sezgisi, kopup gitmeliyim.
Dağlara yazmalıyım aşkı ve ayrılıkları.
Asminli düşler kurmalıyım... Ya da birisi karşılık bulmalı canımı yakan sorulara...
Kim demiyorum! kim olursa olsun...
Kaybolan ve durmadan kaybolan neydi?,
Neydi bilmiyor hiç kimse...
Ki insanlar rüya görmüyor,Ve sıfır nedir biliyorlar.
Düş kuranlarsa çoktandır Meczup sayılıyor artık.
Çöl de keşfedildi ve yeniden.. Bir kez daha kaybedildi ütopya.