Yalnızdım, karışıktım
Beni tanıyan kimseler yoktu
Hiç yoktu
İçime kapanıktım
Büyük ağaçların altında
Havuzun kırık taşları arasında
Bilmezdim mutluluk nedir
Bilemezdim
Alıp başımı gitmek isterdim
İsterdim ama, kalırdım
yalnızlığımı sevdim
öyle sevdim ki,
bir gün yanlışlıkla kalabalığa karıştım,
kimse fark etmedi,
ben de bozuntuya vermedim.
çarşıda bin kişi vardı,
bin kişinin ortasında yalnızlığımı yokladım, yerindeydi.
mutluluk piyango bayisiydi önünden geçtim
bilet aldım, bazen almadan geçtim, bazen bileti yırttım
çıkarsa yaşarım dedim
çıkmazsa da amına koyayım
yanlış anlaşılmasın, çekiliş sonuçlarını takip etmekten de sıkılırım
Berkan
ben geçici mutlulukların farkındayım. yalnızlığımın içinde kasvetle oturmadım onu kırmadım da hiç. biraz kalabalık olunca unutmadım yalnızlığımı içimde yaşattım onu. insanlara sarıldığım zamanlar oldu ama bunun midemi bulandırdığını unutmadım hiç. öyle büyümedim öyle yaşamaya da alışmadım. mutluluk piyangoydu benim için çıkarsa mutlu olurdum. tamam bu kadar, ben de bana kızmıyorum dünyaya tekrar gelsem yine berkan olarak gelmek isterdim.