A.Karadağ
@mutlulukmknts_
Hayatın küçük anlarında saklı duyguları ve farkındalıkları kelimelere döker. Onun için yazmak, bazen bir düşünceyi paylaşmak bazen de bir kalbe sessizce dokunmaktır.
Aşk biraz da böyledir;
hem hoşuna gider, hem canını yakar.
Ama mesele kaç kez kalbinin hızlandığı değildir.
Çünkü çarpıntının sayısı değil, sebebi önemlidir.
Birini düşününce değişen nefesin,
onu görünce kalbinin kendini ele vermesi…
Belki de aşkın en gerçek tanımı budur. A.ka
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Acayip ruh hâllerinin, yarım kalmış düşüncelerin ve içime çöken kelimelerin arasında;
anne sütü içen bir bebeğin huzurlu mırıltısındaki o saf tınıya sığınıp dinleniyorum.
Çünkü insan bazen,
bütün karmaşasını susturan şeyi
bir bebeğin dünyadan habersiz huzurunda buluyor.
BAZEN İNSAN;Alıntı
Ayak parmağını sehpaya vurmuş gibi bir sızı hisseder
Ama bazı acıların geçeceğini,
acı hâlâ sürerken bile bilir.
Canın yanıyor belki,
ama iyileşeceğine olan inancın
acıdan daha güçlü👏🏻
Bana kalırsa;Alıntı
herkes biraz delidir.
Ama bazı delilikler hastalık değil, hassasiyettir.
Bazı insanlar dünyayı fazla duyar.
Fazla düşünür.
Fazla incinir.
Fazla anlamaya çalışır.
Herkes senden güçlü olmanı bekliyor olabilir...
Ama kimse neden yorulduğunu sormuyor, biliyorum.
Bu yüzden bazen toparlanmadan önce
durup kendine bakman gerekir.
Nerede sustun, nerede kırıldın,
hangi savașta kendinı yarı yolda biraktın...
Çünkü insan en çok
kendine yetişemediginde kaybolur.
Ve bazı yaralar zamanla değil, kendini yeniden bulduğunda kapanır.