Bazen sadece durup dinlenmek, kelimelerin sakinliğine sığınmak gerekiyor..."
Bugünlerde elimde Uğur Ünver’in Karanfiller de Solar kitabı var. Kitap, tarz olarak hayatın o hepimizin bildiği ama bazen görmezden geldiği sert, hüzünlü ve yalnız taraflarını şiirsel bir dille ele alıyor. Yoksulluk, çaresizlik, geçmişin yükleri ve modern insanın yalnızlığı gibi ağır konuları, insanı yormadan, oldukça sade bir dille aktarmış şair.
Açıkçası her sayfada hayatın ne kadar kırılgan olduğunu, en güzel şeylerin bile bir gün solabileceğini hatırlatan, biraz melankolik bir havası var. Süslü cümlelerden uzak, oldukça düz ve yalın bir anlatımı olduğu için de okurken insanı yormuyor; aksine kendi içinize dönüp biraz düşünmenizi sağlıyor. Kitabın kapağındaki o puslu yol görseli de zaten bu sakin ve hüzünlü atmosferi çok iyi özetlemiş.
Eğer bu ara öyle çok hareketli olmayan, sakin, biraz hayata ve insana dair buruk hikayeler barındıran bir şiir-deneme kitabı karıştırmak isterseniz, bir şans verebilirsiniz. Sakin bir akşam kahvesinin yanına yakışacak türden bir eser.