Mehmet Yusuf AKDAĞ
@mya01
Şeker dağıtan Baba'nın çikileta vadeden evladı...
Okur, düşünür, yazar,dinler, anlar, susar, konuşur
Kitaplarım ve Hatalarım
61 okur puanıOcak 2020 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bitirirken...Hatırat
"İslam bizi geri bıraktı, Batı karşısında yenilgilerimizin sebebi İslam'dır!" hükmü, giderek bir inanç, bir yaşama biçimi halini aldı. Bunu da modernlik kisvesi altında hınç ve taassupla dolu telkinler halinde yaydılar; bu tür ideolojilere ve akımlara neredeyse meşruiyet kazandırıldı... Bu yanılgıların ortasında doğdum ve yetiştim. Gerçeğin ise tam tersi olduğunu pek çok bedel ödeyerek idrak ettim.
Hayatımın ilk yarısı bir korku filmi gibi geçti... Varoluşuna sahih bir neden bulamayan insan; bilsin yahut bilmesin korku, endişe ve vehim içindedir. Ben bu marazi hali, bir imtihandan geçiyor gibi ve en ağır derecelerde yaşadım... Allah hepimizi ve özellikle yeni nesilleri böylesi azaplardan esirgesin...
Şimdi şu eski koltuklarda oturuyorum ve gücümün yettiğince tefekkür ediyorum... Herkes geleceğe doğru hayal kurar; bense geçmişe doğru... Bir bahçe yolculuk yapıyorum... Manolyalar, frenk üzümleri, yıldız çiçekleri, çimenler; tam bir cennet bahçesi... Bir zamanlar, yani çocukluğumda öyle bir bahçenin ortasındaydım; ama o nimetin o günlerde şükrünü eda edebilme hassasiyetine sahip değildim. Şimdiki hâlimle; aklım ve gönlümle o güzel bahçeye dönüyorum... Çimenlerin üzerine seccademi serip şükür namazı kılıyorum. Bu benim geçmişe doğru yolculuğum, geçmişe dönük hayalim.
Korku Nöbeti Gelmeye Başladığında Neler Okuyordunuz?Hatırat
Bazı ayetler... Mesela bir tanesi Tevbe Sûresi'nin son iki ayeti. İçinde Resulullah'ın şefkat ve merhametinin büyüklüğü geçiyor; " O müminlerin üzülmesini istemez!" şeklinde... Bunlar hakikaten müthiş teskin edici şeyler. Ayrıca depresyona karşı Fetih Sûresi'ni okursun dediler. Yine sıkıntıya karşı Taha Suresinden bir ayet, "Rabb'im sadrımı genişlet." Bir başka ayet, "Allah taşıyamayacağı yükü kimseye yüklemez." Bir kelam-ı kibar: "Rabbim celalinden cemaline sığınırız." Bunların tutkuyla zikredildiğinde sinir sistemim üzerinde yüzde yüz etkili olduğunu gördüm. Her seferinde inanılmaz bir şükran duygusu içimi kaplardı. Vahiyden uzak yaşamak ne korkunç bir şeymiş... Belki de bizatihi hastalığımın nedeni vahiyden uzak yaşamın yaşamış olmak. İnsanın içini kurutan, kahreden o korkunç cehennemi süreçler. Bu tip şeyler müthiş bir şekilde bendeki korkuların kademe kademe buharlaşmasını sağlıyor. Ondan sonra, ilk mürşidimin vefatından sonra başka bir mürşidim oldu. Muradiye Efendi.
Yahudi dadı...Hıristiyan dadı... Müslümanlığa dair bir şeyler yok mu?Hatırat
Anneannem var... Onun bana yaşattığı ve ileride hayatımı belirleyecek çok önemli bir "ayrıntı". Galiba yedi yaşındaydım. Ne düşündüyse anneannem beni karşısına alıyor, birdenbire, "Sana Namaz kılmayı öğreteceğim." diyor. Abdest almayı öğretiyor. "Aynını sen de yap." diyor, abdest aldırıyor. Sonra da Sahra-ı Cedit Camii'ne götürüyor. Bu camide İki rekat namaz kılıyoruz. "Arkamda dur, benim yaptıklarımı yap." diyor. İki rekat namaz, çok derin bir iz bırakıyor bende. O caminin yeşil ve maviyle bezeli bir ahengi var. Hayatımın ileri safhalarında, bir yol ayrımına geldiğimde ben de çok canlı bir etki uyandıracak, beni destekleyecek bir hatıradır bu; kimliğimi bulmamda çok etkisi oldu. Kırkımdan sonra Allah'a yöneldiğimde ben Müslüman mıyım, Hristiyan mıyım diye hocalarken; iki rekatlık tecrübe imdadıma yetişti.