Anımsıyorum, arada bir bize öğüt vermek isterdiniz; fakat sizin konuşmaya gereksinim duyduğunuz zaman, bizim dinlemeye gereksinim duyduğumuz zaman değildi.
Gecem, gündüzüm bunu düşünmekle geçiyor,
kimsenin söylemediği yeni bir şiir, güzel bir şiir söyleyeyim diye. Kendimle baş başa olmadığım ve
şiiri düşünmediğim günüm, anlamsız ve bir hiç sayılır.
Ben iyiyim. Her zamanki gibi, insan ne kadar daha az umarsa yaşamında bir o
kadar daha rahattır. Şimdi, ben kendimi yaşamdan pek bir şey ummamaya alıştırmaktayım. Hep, neyse
yine de iyidir, diyorum. Birçokları benim olduğum kadar bile mutlu değillerdir ve böylece daha az
düşünür daha çok yaşıyorum..