Seda
@myraphim
Yabancısı olduğum dünyada kendime uygun bir başkasını inşa etmeye çalışıyorum
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanları mutlu etmek, onlara bir süreliğine endişelerini unutturmak ve tıpkı annemin bizim için olduğu gibi onların günışığı olmak istedim. Sadece... barışçıl ya da zarif olmakta hiçbir zaman iyi olmadığım için altın kalpli olmamam gibi küçük bir sorun vardı.
Gerilirken Kahkaha Attım
Kadın gıcıklığıyla gurur duyuyordu; kitaplara tek yıldızlı yorum yazan tiplerdendi.
Karanlık Cringe BalonuYetişkin
Adeline'ın nesine bu kadar kuruldum hiçbir fikrim yok ama devam edeceğimi söylemiştim, sözümü tuttum. Adeline'ı avlıyoruz.
İlk kitabın sonunu pek net hatırlayamasam da bu kitabın başlarında bir hayli hızlı bir girişle "Tövbe, bismillah!" olduk.
Adeline Hanım'ın kaçırıldığı ve Zade'e ayar olsun diye 'yetiştirilme evi' tarzı, kadınları köleye çeviren bir evde geçirdiği birkaç ayı okuyoruz. H. D. Carlton'ın yarattığı bu acımasız çevreyi sevdim. Çevrenin doğasını değil ama dürüstlüğünü. Çünkü buna benzer, sırf erkek karaktere ders olsun diye sevdiceğini kaçıran bir sürü kötü karakter okudum.
Az da olsa bir gerçeklik beklerdim ama o kitaptaki karakterler bir türlü başrol kızımıza elini süremezdi. Bir şekilde başrol kızların garip bir dokunulmazlığı olurdu. Çok mucizevi şekillerde işin içinden sıyrılır ve başrol erkek beyciğimizin üstün gayretleriyle kurtulurdu. Sadece kaçırılmanın verdiği bir travma kitabı süslerdi.
Bu kitapta öyle değil.
Baya, dümdüz Adeline'ı evirip çeviriyorlar. Hiç öyle 'Ya, bu şimdi başrol, biz buna el etmeyelim," falan yok. Ayrıntıya girmeyeceğim ama bir kaçırılma durumunda olası bütün ihtimalleri tecrübe ediyor Adeline.
İlk bölüm Adeline'ın kaçırıldığı evde geçirdiği değişim ve Zade'in onu bulmak için yaptıklarını anlatıyor. Elbette Adeline kurtuluyor ancak travmalarını da bir hayli canlı ortaya koyuyor.
Açıkçası ilk bölüm benim soluksuz okuduğum kısımdı. İkinci kısımda nedense Zade ile buluşmalarını sevmedim. Benim için Zade'in bu kendini bilmiş tavırları hep sinir bozucu olmuştur. Yani tamam, insanın kendine güvenmesi hoş, sen de iyi bir kötüsün falan Zade Bey ama el insaf yahu! Zade'in ve Adeline'ın Zade'den 'Tanrı' diye bahsetmesi aşırı itici bir şeydi.
Bir de sürekli Adeline'ın bahsettiği bir 'Dişi Şeytan' var. Allah'ım sen bana sabır