Dünyaya şait olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi.Yaşanılanlar ,görülenler ve ögrenilenler ne kadar acı olursa olsun ,macera insanoğlu için büyük bir nimetti .Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk,bu dünya'nın şahidi olmaktı.
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti .Acıyı ,susuzluğu ,açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor ,bu yüzden daha rahat döşeklere ,daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı .Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazen o kerteye varıyordu ki ,kendilerine altın ve gümüşten ,zevk ve sefadan,lezzet ve şehvetten bir alem kurup ,keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.
"Git ve benim göremediklerimi gör,benim dokunamadıklarıma dokun,sevemediklerimi sev ve hatta,bu babanın çekmeye cesaret edemediği acıları çek.Dünyadan ve onun binbir halinden korkma."
...Ama bilmek ve şahit olmak en büyük mutluluktur.Macera ise büyük bir ibadettir;çünkü O 'nun eserini tanımanın başka bir yolu olduğunu görebilmiş değilim.