Nefse

Lâl'ın kollarında anne sıcaklığı vardı. Işık'ın kollarında kız kardeş sıcaklığı vardı. Bartu'nun kollarında abi sıcaklığı vardı, beni kollarının arasında tutarken o abi sıcaklığı, kendimi güvende hissetmeme neden oldu.
Sayfa 154·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Lâl Saraca'nın güncesinden... Bugün fotoğraf karelerine bile duygusunu veremeyecek bir kadının, dakikalarca acı çektiğini gördüm. Bugün bir silahın ve o silahtan çıkan kurşunun bir kadının kalbini parçalamaktan daha fazlasını yaptığını gördüm. Bugün o silahı o kadının eline biz verdik, gözlerimizin önünde kendi ölümünü harf harf yazmasını izledik. Bugün biz o kadını hür irademizle engellemedik. Bugün biz biraz daha kötülüğümüzün içinde kimsesiz çocuklarla dönüştü. Ve belki de bir masumun kalbini parçalamasına izin verdik. Biz bugün hiçbir şey olduk, biz bugün onun masumiyetiyle tanıştık ve tanıdığımız sandığımız o kadını kendi ellerimizle toprağa verdik. Hepimiz bugünü günlüklerimize yazarken aynı duyguyu hissedeceğiz: Pişmanlık. Kaleme alırken bir noktaya odaklanacağız ve zamanı geriye almak isteyeceğiz fakat tanıştığımız günden beri imkansız olduğunu bildiğimiz durum, karşımızda dimdik dikilecek. Sonra onu düşüneceğiz, onun için elimizden gelen her şeyi yapacağız ve biliyorum, zamanla aramızdan tek bir kişi hariç kendimizi affedeceğiz. Biz dört kardeş. Ben, Bartu, Mutlu, Işık. Biz bu yaşınıza kadar her zaman kendimizi affedecek yolları bulduk ve affettik. Zaman geriye almadı ama biz o zamanları unuttuk; geriye akan sadece pişmanlıklarımız oldu. Kalbiyle depremlere sebep olan ve o depremleriyle benim hayatımı kurtaran Yankı. Defalarca. Bir an bile vazgeçmeden, hayatımı kollarından tutup çekti. O bizim günahlarımızı da göğüsleyecek, bizim bu ağırlığını taşımamızı istemeyecek. O hiçbir zaman kendini affetmeyecek. O hiçbir zaman bugünü unutamayacak. O bizim günahlarımızın altında yok olurken bile bizi düşünecek. Tuhaftı, ben bugün duydum Yankı'nın kalbi acıyla attı ve bu ses, daha önce duyduğum acılı atışların hiçbirine benzemiyordu. O kendini affetse
Sayfa 265·Kitabı okudu