Sevdiyi insanı itirən adamın nə dərd çəkdiyinə isə yaxşı bələd idim. Heç zaman sağalmayan, qaysaqlanan bir yara idi. Bu dərdi birinə danışa bilmək, çəkdiyin dərdi başqasının anlaya bilməsi, doğrudan da, çox çətindir... Çünki dərd özümüzün olanda bir məna daşıyırdı... Yoxsa hüznlü bir kəlmədən o tərəfə keçmirdi...