Ben dünyaya gelmeyi istemedim. Hiç kimse istemedi bunu. Evrenin büyüklüğü ve karmaşıklığı kendimi miniminnacık ve sorumluluktan muaf hissetmeme neden oluyor. Yapacak tek anlamlı şeyin iyi vakit geçirmeye çalışmak olduğunu duyumsuyorum.
Belli bir miktar bilginin işe yarayacağını göremeyecek kadar aptal değilim. Ancak neyin önemli, neyin önemsiz olduğunu pek kestiremiyorum. Bir hedefim yok. Bir perspektifim yok.
İnsan nasıl perspektif sahibi olur? Belki yaşla gelen bir şeydir. Belki de değildir.
Diğer budalalar gibi ortalıkta dolanıp beklemem mi gerekir?