ey sesine günahların tünediği ağır insanlık!
dalgıçlar gibi dalıyoruz kendi karanlığımıza
bir yetimin açlığıyla sınanırken koca binalar,
şiir sağıp yoksulluğun üstüne süremem artık
rabbim, şu taş kesilmiş kalbimizi biraz genişlet,
yoksa bu uykusuzluk,
hepimizi kendi yatağımızda boğacak