qəbir daşlarındakı bütün yazılar insanı mütəəssir edən rahatlıq və dinclikdən, mehribanlıqdan, yer üzündə, sanki, mövcud olmayan və olmayacaq sevgidən bəhs edirdi, bir-birinə qarşı elə sədaqətdən və Allaha itaətkarlıqdan bəhs edir, gələcək həyata, başqa, xoşbəxt bir diyarda görüşməyə elə hərarətli ümid bəsləməyi təlqin edirdi ki, onlara ancaq burada inanırsan; elə bərabərlikdən danışırdı ki, onu ancaq ölüm – ölmüş dilənçinin dodaqlarından son dəfə, qardaş kimi öpərək, onu şahlar və hökmdarlarla müqayisə etdikləri dəqiqələr – bəxş edir.
Tixon İlyiç xaçlardan (xristianların qəbir daşlarından) birinin üstündə bu sözləri oxudu:
"əcəlin insandan yığıb aldığı
dəhşətli vergidir, bir ağır töycü!".
töycü – keçmişdə kəndlilərdən alınan vergilərdən biri (borcları ödəmək üçün yığılan pul)·Kitabı yarım bıraktı