Nazife
@nazifebeyza
spoi içerir :)
Şuan bitirdim kitabı ve içim yumuşacık oldu. Biraz mutlu biraz hüzünlü ama daha çok umut dolu. Hep övülen ve güzel olduğuna emin olduğum bir kitaptı ama okumak nasip olmamıştı. Sanırım ilerde değerli olacak birisinin vesilesiyle okumaya başladım. iyi ki de başlamışım. Ben de gülbeşekeri çok sevdim :,) Kamran a kızdım, Feride nin cesaretine, güçlü olmaya çalışıp hayatını devam ettirme çabasına hem hayran oldum hem gidip ona destek olmak istedim. Bir ara içim çok buruktu. Neden uzaktan sevmek zorunda, neden mutlu olmuyor diye isyanvari havayla okudum. Uzun süre kasaba kasaba öğretmenlik yapması, tutunacak bir dal arayıp her dalın elinde kalması hissiyle yer değiştirmek zorunda olması kalbimi boğuyordu. Hiç okumadığım ve sonunu da bilmediğim için saadetine kavuşamayacak korkusuyla heyecanla sonuna yaklaştım. Ailesine tekrar dönüp o çocuksu hallerine döndüğünü görünce bir nebze rahatlamıştım ama hala Kamran a olan aşkı ile tam bir çalıkuşu neşesine kavuşsun isterken çok güzel şeyler oldu ve çalıkuşu kafese düştü :) kendim sevdiğime kavuşmuş gibi neşe hüzün arası karmaşık şeyler hissettirdi kitap. Ama bu kadar güzel seven birinin sevdasına böle zor kavuşmasına da çok kırıldım ve dua ettim ''Allah'ım sen beni de kavuşunca bu kadar mesut eden bir sevgiyle şereflendir ama kolay olsun nolur :,)'' Amin!