İnsanlardan, insanlardan ve insanlardan; birbirini sevmeyen, karşılıklı güveni olmayan,uyumsuz , birbirine selam vermek için bile gülümsemeyen insanlardan pek tabi bu boğucu ortamdan kurtulmak için can atıyordum.
Böyle sabahlarda nasıl olup da hâlâ ölmediğine şaşardı. Ölmüyordu, sefalete alışınca,insan bir manada yaşıyordu ama bir senede üç senelik yıpranarak şüphesiz.