"Kader miydi? Neden bazı çocukların yolu en kötü şekilde çiziliyordu? Bunun adı kader olmamalıydı, bunun adı azap olmalıydı, bunun adı cehennem olmalıydı ama bunun adı kader olmamalıydı. Çünkü çocuktular. Çünkü çocuklar savunmasız olurlar."
Yankı'ya yaklaştım. Elim yüzünü buldu, parmaklarım yanağını okşadı ve kulağına eğildim: 'Sen umutsun ve ben sana umut olduğunu her zaman hatırlatacağım. İyi geceler.'"