“Gitgide bir yetişkine dönüşen kendim hakkında elim kolum bağlı olduğu için üzgündüm.”
“Şimdi denilen an ilginç. Şimdi, şimdi, şimdi, avucuma alsam bile “şimdi” çok uzaklara uçup gidiyor ve yeni bir “şimdi” geliyor. Köprünün merdivenlerini çıkarken, “Niye ki?” diye düşündüm. Çok saçma.”
“Kitap okuma denilen şey benden koparılıp alınırsa hiçbir hayat deneyimi olmayan ben ağlanacak halde olurdum galiba.”
“Ne zamandı hatırlamıyorum ama aynı durumda, aynı şeyden konuşurken, gözlerim masanın köşesine kitlenince bundan sonra da, şimdi olanların aynen olduğu gibi başıma geleceğine inanacak gibi oluyorum.”