"Ben ise bu bağlamda kendimi asla anlayamıyorum. Kâh kasvetli kâh kayıtsız bir ruh hâlim var. Çekingenim, kendimden emin değilim, korkak bir kalbim var, bu yüzden asla hayata uyum sağlayamıyorum, onun efendisi olamıyorum. Başkası saçma sapan konuşup hile yapmasına rağmen oldukça neşeli fakat ben ise bilinçli bir şekilde iyilik yapıyorum ve yaşadığım tek şey ise kaygı ya da daha fazla kayıtsızlık."
Ah insan, hayatın öyle geçici yolcusudur ki kendi varlığına en ziyade inandığı ve dostlarının ruhlarında, yüreklerinde en derin izler bıraktığını sandığı bir yerde bile hafızalarından olduğu gibi silinecek, hiçbir iz bırakmayacaktır.