📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Herkes ölmüştü, ben de artık genç değildim; elliyi geçmiştim ve ormandaki açık alanda duran ağaç, savaş çıkmadan önceki gün fırtınanın etrafındaki ormanı yerle bir ettiği ağaç kadar yalnızdım.
Beni anneme, sana ve Krisztina'ya bağlayan duygu hep aynıydı; aynı özlem, aynı arayış içindeki umut, aynı umutsuz, hazin istek. Çünkü daima 'ötekini' severiz, daima onu ararız; hayatın bütün koşullarında ve değişikliklerinde... Bunu biliyor musun? Hayatın en büyük sırrı ve en büyük hediyesi, 'aynı türden' iki insanın karşılaşmasıdır.
Nasıl ki tehlike halinde ancak aynı kan grubundan insanlar birbirinin yardımına koşabiliyorsa; bir ruh da diğerine ancak o diğeri 'başka türlü' değilse, ikisinin fikirlerin ve inançların ötesindeki en gizli gerçekleri benzerse yardım edebiliyor.
İnsan ne yaşayacağını biraz da kendi belirler. Yaşanması gerekeni belirler, yanına çağırır ve bırakmaz. İnsan böyledir. Yaptığının vahim olduğunu ilk andan itibaren bildiği halde yine de yapar. İnsan ve kaderi birbirlerine tutunurlar; birbirlerini çağırır ve şekillendirirler. Kaderin hayatımıza gizlice girdiği doğru değildir.