Zamansızlıktan kitap biraz elimde sürünmüş olsa da kısa ama çok etkileyici bir kitaptı. Zweig’in kitaplarından sonra en sevdiğim kitap oldu diyebilirim. Kitap boyunca o mumların eriyip bitmesini beklerken, aslında eriyen şeyin sadece mumlar değil; yıllar, hayaller, bir dostluk ve koca bir ömür olduğunu anlıyor ve bir an durup kendinizi ve hayatınızı sorguluyorsunuz.
Gerçekten de, “Sonunda dünyanın hiçbiri kıymeti yok; kıymeti olan sadece kalplerimizde kalan…”