Kendinden kaçabileceği, kendini oyalayabileceği hiçbir şey yoktu, kitap okumaya çalışmıştı ama dikkatini kitaplara veremiyordu, her cümle ona kendi kederini hatırlatıyordu.
Kendi hayatımızda hem tanrı, hem günahkâr olamayız...Hepimiz hatalar yaptık, günahlar işledik, başkalarının ıstırabına sebep olduk, vicdanımızla hesaplaştık ama bir tanrıya dönüşüp kendi cezamızı kendimiz vermeye kalkmak, bu olmaz. Bu bir kefaret değil, bu kibirli bir günahkârın tanrı rolüne kalkışması... Bir tanrı değiliz, olamayız...