30 MAYIS 1924 - Fikriye Hanım'ın Ankara'da intiharı.
Ve Mustafa Kemal'in kendisi için yazdığı şiiri:
Aşkı Efsanelestiren Belki de Onu Beklemektir
Ninatta'nın Bileziği benim için sadece bir tarihî roman değil, aynı zamanda aşkın ve umudun zamana nasıl meydan okuyabildiğini gösteren etkileyici bir hikâyeydi. Kitabı okurken Hitit dönemine dair birçok yeni şey öğrenirken, Ninatta ve Nuvanza'nin yaşadıkları karşısında duygulanmamak elde değildi. Özellikle karakterlerin mutluluk ile hüzün arasında gidip gelen duyguları hikâyeyi daha gerçekçi ve etkileyici kıldı.
Kitabın en sevdiğim yönü, tarihî olayların kuru bilgiler şeklinde değil, insanların yaşamları üzerinden anlatılmasıydı. Bu sayede kendimi hikâyenin içinde hissettim ve karakterlerle bağ kurabildim. Her ne kadar kısa bir roman olsa da verdiği duygular ve düşündürdükleri oldukça güçlüydü.
Kitabı bitirdiğimde içimde tatlı bir hüzün kaldı. Aşk, sadakat ve fedakârlık temalarını başarılı bir şekilde işleyen bu eseri, hem tarihî romanları sevenlere hem de duygusal hikâyelerden hoşlananlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Reklam
Acı
Neyin kimin savaşı bu..
Evlerdeki tenceleri sattıran hatta kızları..
İnsanoğlu sığamadı şu koca dunyaya dar geldı de saldırdı sağa sola yıktı dagıttı yaktı öldürdü. Küçücük kızları. Neden! Yok hiç bir neden yok. Açgözlülük. Yakılan yıkılan dağıtılan harcanan yaralanan kızların bedenleri şimdi hikaye. Vardır belkı daha aramızda ınanmayan. Onları okuyupta karnına yumruk yemıs gıbı kalmayanın ınsanlığından şüphe duymamak elde degıl.
İki göz yası döker okur gecerım dıye başladım bu kıtaba, utanıyorum.
Göz yaslarım kaskatı kaldı ruhumda. Ağlayamadım bıle. Şimdi bitti ya kitap boğazımda yumrusu kaldı kocaman yutkunamadım bile. Bir belki ne buyukmus kaç kadın sığınmıs ıcıne.. satıldıgımız yurdumuza belkı bir gün döneriz diye.. kadın dıyorum da daha cocuk yüzlü kadınlasmıs mecbur kalmıs kucucuk bedenlerı anlayın siz.
Öfkeliyim. En azından yasandı bıttı başka kızlar yasamıyor dıye tesellı edemedım kendimi çünkü biliyorum bitmedi ah bitmedi kızların adları degıstı de hıkayelerı degısmedı. Yıkılasın dunya. Kop ey kıyamet kurtar cocukları. Bizim gücümüz yetmiyor. Açgözlülüğümüz bitmiyor doymuyor bu ınsan doymuyor!
-Küs ŞimdiŞiir
Gitti canım elden gurbete doğru,
Gözyaşım hiç susmaz geceler boyu,
Dermanım sendin, tabibim sen,
Ben kime sorayım, ben kime gideyim?
Çekip gittin, kaldım yaban elde,
Bir garip başımla çaresizce,
Cami kapısına konulan yetim misali,
Kim bu gönlün acısını susturur ki?
Hangi deniz mehtaba küs şimdi,
Duygusal diye yazılan şiirler küs şimdi,
Yar sen ne ettin böyle de bu aşık kaldı çaresiz,
Suçum günahım neydi tanrım, çekiyorum acısını...
-turna
02.06.2026
hani burası gölgelikti, hani garipliğin? Tüm çabanı gariplikten kurtulmaya, ayağını sağlam basmaya harcadın. Gariplik ne, bilmeyen bile karşında mecburen garip kaldı. Hiç sıkılmadın bunları yapmaktan. Kendini dünyanın tabii sahibi saydın; elde etmek istediklerini de tabii hakkın.
Reklam
Reklam