İnsanoğlu gerçekten hissedebilse,uygarlık diye bir şey olmazdı.Sanat,eylemin mecburen unuttuğu duyarlılığa ulaşmanın yoludur.Sanat öyle gerektiği için evde bırakılmış olan külkedisidir.
Yaratmak uğruna kendimi yok ettim;kendi içimde o kadar dışıma attım ki kendimi,kendimin dışında varlık sürüyorum artık.Farklı oyuncuların farklı oyunlar oynadığı boş bir sahneyim ben.
En derin yerimde sorarım kendime,herkesten uzaklaşıp kendimi yetiştirmek uğruna harcadığım emeklere gerçekten değer miydi,çarmıha gerilmiş zaferime ulaşmak için benliğimi ağır bir cehennem azabına dönüştürmeye gerçekten değer miydi.Aslında biliyorum değdiğini,ama gene de böyle anlarda değmediğini,hiçbir zaman da değmeyeceğini fısıldayan bir duygu üzerime çöküyor,içimi daraltıyor.