Belki de tüm kötülüğün kaynağı buydu.Belki de denizlerde safrasız yol almaya kalkmak insana uygun değildi.Ve belki de saf akıl yanıltıcı bir pusulaydı,öylesine dolambaçlı,karmaşık rotalara sürüklüyordu ki sonunda hedef sisler arasında kayboluyordu.
Eninde sonunda gerçek şuydu ki kendisini işlediği suçlar yüzünden değil,işlemeyi savsakladığı suçlar yüzünden cezalandıracaklardı “İnsan yalnızca kendi inançları yüzünden çarmıha gerilir”
Aşağılanma kadehini son damlasına kadar içtiğini sanıyordu.Oysa zamanla anlayacaktı ki güçsüzlüğün aşamaları en az güçlülüğün aşamaları kadar çoktu;yenilginin yarattığı baş dönmesi,zaferinki kadar sersemletici ,derinliği ise sonsuzdu