hilal
@needbookss
Öykü kitaplarını bu aralar çok seviyorum. Önceden odaklanmakta zorlanırdım ama yavaş yavaş alıştım elim hep onlara gidiyor. Düş Mesafesi de favorilerim arasında girdi diyebilirim. Ama şunu belirtmeliyim ki diğerlerinden farklıydı. Başlarda yazarın diline alışamayacağımı ve zorlanacağımı düşündüm fakat hiç de öyle olmadı. Zamanla kalemi daha akıcı ve anlaşılır gelmeye başladı. Özellikle öykülerin konuları çok hoşuma gitti. Hepsi içimizden birilerinin yaşadığı şeylerdi. Toplumda kadına verilen değeri bir kere daha sorgulatıyor bizlere yazarımız.
Toplamda 8 öykü var. Ben en çok, ilk öykü olan ve aynı zamanda ödül almış olan "Un Helvası" nı çok sevdim. Diğerleri de birbirinden güzeldi.
Yazarımızın diğer kitaplarını da heyecanla bekliyorum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu aralar elimde bulunan modern klasikleri bitirmek istiyordum ve seçimimi, uzun zamandır tiyatro okumadığım için Anton Çehov'un eserlerinden yana kullandım. Yazardan bu zamana kadar 4 kitap okudum, genel olarak hepsini de çok sevdim. Fakat bunu Üç Kız Kardeş kitabı için söyleyemeyeceğim
Kitapta Prozorov ailesinin, 3 kız kardeş olan Olga, Maşa ve İrina'nın öyküsünü okuyoruz. Bu 3 kız kardeş Moskova'da büyümüştür fakat yaklaşık 10 yıldır küçük bir kasabada yaşamaktadır. Biz de her Çehov kitabında olduğu gibi karakterlerin akıp giden hayatlarını, bu kız kardeşlerin Moskova özlemini okuyoruz.
Normalde pek bir beklenti için olmadığım için yazarın tiyatro eserlerini okurken keyif alırdım ama bu kitapta o tadı alamadım. 117 sayfalık bir kitap ama tiyatro metni olduğu için kısa bir süre içinde bitiyor. Ben pek sevemedim ama belki siz seversiniz, bir şans verin derim
Bizler için mutluluk diye bir şeyin olmadığını, olması gerekmediğini ve olmayacağını size kanıtlayabilmeyi çok isterdim.
