Dünyada milyonlarca insan yaşıyor ve sen birini seçiyorsun.
Ötekilerden yoksun kalıyorsun. Evlendiğin kişi hiçbir konuda hiçbir şeyin
yoksunluğunu duyurtmamalı insana... Sen bir gün düşündün mü acaba, ben
nelerden yoksunum diye?”
Sen bile farkında değilsin, yaşam boyu karşına
dikilip duranlar kimler? Sen bile, farkına varmadan savaşıyorsun. Bir düşün
bakalım... Adamlar... Babalar, abiler, kocalar, sevgililer, müdürler, şefler,
arkadaşlar... Ya hayır, olmaz diyorlar, ya sen delisin, kötüsün diyorlar, ya gel,
gitme, beceremezsin diye seni etkilemeye çalışıyorlar, ya kötü kadın, orospu,
bakire değil diye yargılıyorlar, damgalıyorlar.
İnsanın özgür
olabilmesi için, bağlı olduğu ya da ona bağlı olan bir kedi bile olmamalı mı
yaşamında... Sevmek mi insanı bağımlı kılan? Acımak mı insanı
sinirlendiren? Kısıtlanmak mı insanı sevgisizliğe iten?
Özgür ve bağımsız olmak için, bir canlı, bir tek canlı bile olmamalı mı
insanın yaşamında?
Özgürlüğün bedeli bu mu? Bu, yalnızlık mı?
Aşk için hep savaşmalı, hep özen göstermeli Mehmet. İki seni
seviyorum, üç harikaydı... yetmiyor. Her an üzerine titremeli. Hep vermek de
aşk değil, hep almak da... Ben sana artık âşık değilim Mehmet…