Başkalarından bizi hayal ettiğimiz şekilde sevmelerini beklediğimiz için acı çekeriz, oysa sevginin kendini belli ettiği şekilde sevmeliyiz: özgürce, kendimizi tutmadan, sevginin rehberliğine ve durmamızı egelleyeceğine güvenerek..
Geçmişimin bana daima eşlik edeceğini, geçmişteki olayları bir kenara bırakıp yalnızca hissettiklerime odaklanırsam, içinde bulunduğum anın da tıpkı bozkır gibi uçsuz bucaksız olduğunu ve içini dilediğimce sevgi ve yaşama sevinciyle doldurabileceğimi söyledi.
Ve neticede, Acem bir bilgenin dediği gibi, sevgi kimsenin kurtulmak istemediği bir hastalıktır. Atlatanlar bir daha toparlanamaz, pençesindekiler ise şifa bulmaya kalkışmaz.