Yalnız kadınların hemen hemen hepsinin gönlünde, bu yalnızlığı sürdürmelerine neden olan bir erkek gölgesi yaşıyordu ve o gölgeyi bir gerçeğe çevirmek için bu yalnızlığa katlanıyorlardı; yalnızlıkları genellikle çaresizlikten değil bir umuttan, bir bekleyişten besleniyordu.
Yanarsın.
Yanık yanık kokar hayat. Aşılmaz bir duvarın önünde durursun; her şeyin rengi değişmiştir, her şeyin adı değişmiştir, her şeyin kokusu değişmiştir, biri ölmüştür ve sen değişmişsindir.
Her ölümle değişirsin.
Her yok oluşla biraz da sen yok olursun. İnsan şaşırır ölümü görünce.