negatif
@negatifeedback
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yoksul insanlar doğuştan kaprisli olur. Bunu daha önce de hissetmiştim, ama artık daha çok hissediyorum. Yoksuldur, katıdır; Tanrı’nın dünyasını bir başka görür ve gelip geçen herkese yan yan bakar, çevresine ürkek bir bakış atar, söylenen her sözü dinler: Acaba onun hakkında ne konuşuyorlar diye. Yani, o neden böyle gösterişsiz? Tam olarak ne hissetmesi gerekir? Sözgelimi, şu yandan nasıl durmalı, bu yandan nasıl durmalı?
Raskolnikov kendi kendine şöyle düşündü: “Bu kızın önünde üç yol var: Ya kendini kanala atmak ya tımarhaneyi boylamak ya da eninde sonunda, dimağını uyuşturan, yüreğine bir taş duygusuzluğu veren zevk ve eğlenceye düşkünlük çirkefliğine gırtlağına kadar gömülmek.” Raskolnikov’u hepsinden çok bu sonuncu ihtimal iğrendiriyordu…
Raskolnikov abartılı bir merakla genç kızı süzerek: “İşte çıkış yolu, işte çıkış yolunun açıklaması!” diye kendi kendine karar verdi. Yeni, tuhaf, âdeta hastalıklı bir duygu ile bu küçük, solgun, zayıf, düzgün olmayan, köşeli yüzü süzüyor; böyle bir ışıkla, böylesine sert ve enerjik bir duygu ile tutuşabilen bu tatlı mavi gözlere hâlâ öfke ve hoşnutsuzlukla titreyen bu küçük vücuda bakıyordu. Bütün bunlar ona, gittikçe daha tuhaf, hemen hemen imkansız gibi görünüyordu. İçinden: “Kaçık! Kaçık!” diye söylendi.
