...
Sonra da içine sıkışılıp kalınan duvarlara renkli biçimler, parlak umutlar çizildiğinden, araştırmanın belli noktalarından duyulan her avuntunun sadece düşsel tevvekülden başka bir şey olmadığını gördüğümde bütün bunlar, beni dilsiz yapıyor . Yeniden kendi içime dönüyorum: orada bir dünya buluyorum!
İnsan her yerde aynıdır. Çoğu yaşamak için zamanın büyük bölümünü çalışmakla geçiriyor;geriye kalan biraz boş zamanda ise öyle sıkılıyorlar ki, ondan kurtulmak için her yolu deniyorlar.
Topraĝa yakınlaştıkça binbir çeşit ot bana tuhaf görünür. Sapların arasındaki küçük dünyanın kaynaşmasını, sayısız ve anlaşılması imkansız küçük kurtların, böceklerin şekillerini yüreğimde daha yakından hissettiğimde; herşeye kadir Tanrı'nın varlığını, bizi sonsuz sevinç içinde yaşatan ve koruyan o sevgi kaynağının soluğunu da hissederim.