İnsanları oldukları gibi kabul edersek onları daha da kötüleştiririz. Onlara olmaları gereken şeyi gösterip buna göre davranırsak, onları varmaları gereken yere götürürüz.
Anlam ve tatmin bulmanın ilk yolu çalışmaktan, bir eser yaratmaktan ya da bir işi başarmaktan geçer. İkincisi, sevgi yoluyla bir insanı kendi eşsizliği içinde deneyimlemekten geçer, aslında sevmek tam olarak bu anlama gelir.
İnsan ne zevk ne mutluluk ne güç ne de prestij için temel bir ihtiyaç duyar, aslen ve temel olarak her insanın ihtiyacı hayatı yaşamaya değer kılan bir anlam bulma ve buna ulaşma arzusudur.
Kimse bir sonraki günü görecek kadar yaşayıp yaşamayacağını bilemezdi. Ancak geçici bir tutum benimseyerek yaşayan insanlar neyi kaçırdıklarının - her şeyi kaçırdıklarının - farkında değiller.