Sude
@nemesisyuk
8 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Kitap sizi sadece idamın acı sonuçlarıyla bir idam mahkumunun psikolojik sanrılarıyla yalnız bırakmıyor, aynı zamanda sizi birer idam mahkumu haline getiriyor. Şahsen ben kitabı okurken kendimi bir idam mahkumu gibi hissettim. Kitapta ilk başta eksik bulduğum yerler oldu. Neden mahkumun hayatıyla-ailesindeki birkaç kişi ve bir çocukluk anısı dışında-ve işlediği suçla ilgili bir bilgi verilmemiş dedim. Kitabı bitirdikten sonra hep bunu düşündüm. Sonrasında şu kanıya vardım; eğer yazar idam mahkumu ile ilgili uzun ayrıntılı bilgiler verseydi ben onu kafamda kişiselleştirecektim ya da işediği suçtan ötürü belki de ona karşı önyargılı düşünceler içerisinde olacaktım. Belki de o bu suçu işlemiş ve ölmeyi hakkediyor diye düşünecektim. Ama Hugo'nun amacı bu değildi. O insanları ne zaman nerede ve nasıl öleceğini bilen bir adamın iç dünyasındaki sanrılarla ve korkularıyla yüzleştirip ölümü beklemenin ve ne kadar korkunç bir şey olduğunu usta kalemi ile okurlarını birer idam mahkumu yaparak bu yoldan göstermek istiyordu. İtiraf etmeliyim ki bende işe yaradı. Kitabı bir idam mahkumu olarak okudum ve bitirdim.Asıl meseleye gelirsek bana bir şeyler kazandıran ve bakış açımı değiştiren bir kitaptı. Okuyun, okutun. Dönemin şartlarına rağmen bu kadar cesur bir kitap yazan Victor Hugo'ya da teşekkürler.
